Daar gaat ze weer..

De telefoon gaat. Het is mijn moeder “Of dat ik haar steigerhouten bank wil hebben?” “Ja graag!” zeg ik zonder erbij na te denken. Ik wil namelijk al heel lang een bank bij de eettafel. Er is alleen klein probleempje, ik woon hier niet alleen. Na wat wikken en wegen heb ik mijn man ook zover. De bank komt er!

Lichtelijk zuchtend kijkt hij mij aan. “Ik kan wel een film aanzetten of niet. Jij zal wel weer los gaan.” Ik knik. Voorstellen hoe het voor hem moet zijn om met zo een veranderdraak samen te zijn kan ik echt niet. Ik weet dat hij het inmiddels (gelukkig!) aardig los kan laten.

En daar ga ik. In mijn favoriete mood. Met een hoofd vol nieuwe ideeën en vol met onuitputtelijke energie. Alles begint op volle toeren te draaien. De kussens die buiten op de loungebank liggen die moeten naar binnen. Oh en dat witte dekentje kan ook wel leuk over de grijze kussenhoes.

En dan komt ook mijn lijf in actie. De stoelen moeten naar de gang en de bank tegen de muur. Oké dat staat. Mmmh tsja, daar was ik al bang voor.. de oude biedermeierkast die kan echt niet meer op deze plek. Te vol! En daar ga ik om elf uur s’avonds met de kast de kamer door.

De palletbank staat in de weg, dan maar naar buiten. Heel voorzichtig vraag ik of Mijn man mij even wil helpen. Dat ding is loodzwaar en kan ik echt niet alleen tillen. Mijn man kijkt mij aan en lacht. Vervolgens pakt hij de palletbank op en loopt op zijn gemak naar buiten. Ploft daarna weer heerlijk op de bank. En ik? Ik rommel nog even lekker door!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s